bandoneon

De volgende definities zijn er voor het woord bandoneon

  • (muziekinstrument) een wisseltonig instrument met doorslaande tongen en een blaasbalg De bandoneon werd in Duitsland uitgevonden, maar is nu vooral in Zuid-Amerika populair. (tangomuziek)  (bron: WikiWoordenboek)

Voeg een definitie toe.

Andere definities: